Fibromyalgie.

Fibromyalgie 
Mijn naam is fibromyalgie en ik ben een onzichtbare ziekte.
Ik blijf bij jou voor de rest van je leven. Anderen om jou heen zien mij niet,
maar jouw lichaam voelt mij wel.
Ik kan je aanvallen wanneer en op wat voor manier ik dat wil. Ook kan ik voor erge pijn zorgen.
En als ik in een goede bui ben kan ik er ook nog voor zorgen dat je overal pijn hebt.
Weet je nog, dat jij met je energie van alles deed en veel plezier had?
Wel, ik nam die energie van je weg en gaf jou er vermoeidheid voor terug.
Je probeert nu ook nog wel plezier te hebben, maar ik hou je uit de slaap en geef je er nog hoofdpijn bij.
Ik kan er voor zorgen dat je trilt van binnen en dat je het koud of warm hebt, terwijl iedereen zich normaal voelt..
O ja, ik kan je ook angstig en depressief maken.
Je hebt er niet om gevraagd, maar om verschillende redenen heb ik jou uitgekozen. Ik ben nu bij jou en ik blijf levenslang bij jou.
Ik hoor dat je naar een dokter bent gegaan om van mij af te komen, maar daar moest ik toch zo hard om lachen.
Probeer het maar. Je zult naar veel dokters moeten gaan en die stoppen je vol pillen.
Slaappillen. energiepillen, je zult massage krijgen en oefeningen.
En als je maar doet wat er jou gezegd wordt, dan zou ik, als het goed was, wel eens weg gaan.
Maar het ergste is, dat je niet serieus genomen zult worden als je tegen de dokter schreeuwt dat je geen normaal leven meer hebt.
Je familie, je vrienden en collega 's zullen allemaal naar je luisteren tot ze het beu zijn
om steeds maar te horen hoe ik je laat lijden en dat ik een rot ziekte ben.
Sommigen zullen zeggen dat je gewoon een rotdag hebt, of ze zeggen,
"Ja, je kunt nu eenmaal niet meer alles doen 
wat je tien jaar geleden kon doen". 
Ook zullen sommigen achter je rug om over jou gaan praten terwijl jij het gevoel krijgt dat je je zelfrespect aan het verliezen bent.
Je blijft toch proberen, tegen beter weten in, uitleg te geven, zodat ze je begrijpen.
Dit is vooral moeilijk wanneer je met een "Normaal "mens in gesprek komt en je ineens niet meer weet wat je wilde zeggen.
De enige,van wie je nog begrip en steun zult krijgen, zijn de mensen die ook met mij moeten leven.
Ik wens jou die steun toe

(Overgenomen van een lotgenoot)